کانالهای پیش ساخته بتنی معمولا با گریتینگ های چدنی یا گالوانیزه مورده استفاده قرار می گرفتند. سطح داخلی این کانال ها به دلیل متخلخل بودن ماهیت خود بتن معمولا شیب دار ساخته می شود. وقتی آب در کانال به جریان می افتد به خاطر اصطکاک با کف و دیواره های کانال ، متوقف شده و بسیار کند حرکت می کند. درست مثل سیستم سنتی که بدنه کانال ها از سنگ یا بتن به صورت دستی ساخته می شد. وقتی سرعت حرکت آب در کانال کم می شود می بایست با نیروی جاذبه و شیب دادن به بدنه ی داخلی کانال آب را به سمت خروجی هدایت کنیم. در نسل جدید کانال های پیش ساخته که معمولاً بدنه ی کانال از پلی پروپیلن یا پی وی سی ساخته می شود. به خاطر صیقلی بودن کف و دیواره ها ( ضریب نرمی نزدیک شیشه )، آب با حداقل فشار اولیه در کانال به جریان افتاده و نهایتاً در خروجی سرریز می شود. به همین علت است که کانالهای نسل جدید بدون شیب ساخته شده و به صورت تراز در بتن کار گذاشته می شوند