قیر 20-10 قیری است که از طریق انجام فرایند هوادهی بر روی وکیوم باتوم(ماده اولیه تولید قیر) در واحدهای قیر سازی به دست می آید و درجه نفوذ پذیری آن بین 10 تا 20 می باشد.
عمده ترین کاربرد متداول این محصول در مناطق گرمسیری، عایق کاری و صداگیری و ضربه گیری می باشد. همچنین در لوله های زیر زمین به عنوان ضد زنگ و ضربه گیر استفاده می شود
قیر ماده ای هیدروکربنی است به رنگ سیاه تا قهوه ای تیره که حات خمیری شکل دارد. عمده کاربرد قیردر دو حوزه راهسازی و عایق کاری می باشد. حدود 90 درصد از قیر تولیدی در حوزه راهسازی مورد استفاده قرار می گیرد و مصارف عایق کاری تنها 10 درصد از مصرف قیر را به خود اختصاص می دهد. از جمله عایق های آشنا که در آن قیر وجود دارد ایزوگام است.
ایزوگام که برای عایق بندی پشت بامها و کف استخرها کاربرد فراوان دارد.
قیر از مشتقات نفت است و اغلب در پالایشگاه ها تولید می شود اما نوع طبیعی آن هم وجود دارد. قیر طبیعی در زیر تپه ها و دریاچه های نفتی یافت می شود و نوع دیگر، قیر تصفیه شده است که حاصل از ته نشینی نفت خام می باشد.
در دمای محیط، ما قیر را به شکل جامد آن و در کف کوچه و خیابان مشاهده میکنیم اما با افزایش دما قیر به حالت خمیری در می آید و پس از آن مایع می شود.
کاربرد گسترده قیر به علت وجود دو خاصیت مهم زیر است:
آزمایش درجه نفوذ برای تعیین سختی قیر مورد استفاده قرار میگیرد. در این آزمایش از یک سوزن استاندارد تحت اثر بار 100 گرمی استفاده میشود. به این شکل که سوزن در مدت 5 ثانیه به داخل قیر با دمای 25 درجه سانتی گراد نفوذ می کند. مقدار نفوذ بر حسب دهم میلی متر، درجه نفوذ نامیده می شود. هر چه درجه نفوذ کمتر باشد قیر به همان نسبت سخت تر است.
از عدد به دست آمده در آزمایش درجه نفوذ برای نامگذاری قیرها استفاده می شود، به عنوان نمونه قیرهای 50-40 ، 70-60 و ... .
دو عددی که همراه قیر خالص می آید بیانگر آن است که درجه نفوذ قیر در این محدوده قرار دارد.
شاخص ترین خاصیت قیر آن است که طی سالیان متمادی بدون تغییر شکل پایدار می ماند ، میزان پایداری نیز بستگی مستقیم به پایه نفتی تشکیل دهنده دارد.
از دیگر مشخصه های قیر به صورت زیر می باشد:
برای این محصول فایل در نظر گرفته نشده است.
قیر 20-10 قیری است که از طریق انجام فرایند هوادهی بر روی وکیوم باتوم(ماده اولیه تولید قیر) در واحدهای قیر سازی به دست می آید و درجه نفوذ پذیری آن بین 10 تا 20 می باشد.
عمده ترین کاربرد متداول این محصول در مناطق گرمسیری، عایق کاری و صداگیری و ضربه گیری می باشد. همچنین در لوله های زیر زمین به عنوان ضد زنگ و ضربه گیر استفاده می شود
قیر ماده ای هیدروکربنی است به رنگ سیاه تا قهوه ای تیره که حات خمیری شکل دارد. عمده کاربرد قیردر دو حوزه راهسازی و عایق کاری می باشد. حدود 90 درصد از قیر تولیدی در حوزه راهسازی مورد استفاده قرار می گیرد و مصارف عایق کاری تنها 10 درصد از مصرف قیر را به خود اختصاص می دهد. از جمله عایق های آشنا که در آن قیر وجود دارد ایزوگام است.
ایزوگام که برای عایق بندی پشت بامها و کف استخرها کاربرد فراوان دارد.
قیر از مشتقات نفت است و اغلب در پالایشگاه ها تولید می شود اما نوع طبیعی آن هم وجود دارد. قیر طبیعی در زیر تپه ها و دریاچه های نفتی یافت می شود و نوع دیگر، قیر تصفیه شده است که حاصل از ته نشینی نفت خام می باشد.
در دمای محیط، ما قیر را به شکل جامد آن و در کف کوچه و خیابان مشاهده میکنیم اما با افزایش دما قیر به حالت خمیری در می آید و پس از آن مایع می شود.
کاربرد گسترده قیر به علت وجود دو خاصیت مهم زیر است:
آزمایش درجه نفوذ برای تعیین سختی قیر مورد استفاده قرار میگیرد. در این آزمایش از یک سوزن استاندارد تحت اثر بار 100 گرمی استفاده میشود. به این شکل که سوزن در مدت 5 ثانیه به داخل قیر با دمای 25 درجه سانتی گراد نفوذ می کند. مقدار نفوذ بر حسب دهم میلی متر، درجه نفوذ نامیده می شود. هر چه درجه نفوذ کمتر باشد قیر به همان نسبت سخت تر است.
از عدد به دست آمده در آزمایش درجه نفوذ برای نامگذاری قیرها استفاده می شود، به عنوان نمونه قیرهای 50-40 ، 70-60 و ... .
دو عددی که همراه قیر خالص می آید بیانگر آن است که درجه نفوذ قیر در این محدوده قرار دارد.
شاخص ترین خاصیت قیر آن است که طی سالیان متمادی بدون تغییر شکل پایدار می ماند ، میزان پایداری نیز بستگی مستقیم به پایه نفتی تشکیل دهنده دارد.
از دیگر مشخصه های قیر به صورت زیر می باشد: