اهميت محصول:
فسفر يک عنصر ضروري براي سوخت و ساز(متابوليزم) انرژي گياهان است؛ گياهان درهنگام جوانه زني به بيشترين مقدار فسفر نياز دارند، به همين دليل لازم است به طور مستقيم با کوددهي عميق به منطقه ريشه تزريق شوند. فسفر باعث بهبود رشد، افزايش رشد ريشه هاي استارتر و توسعه اندامهاي توليد مثل (شکل گيري گل، دانه و ميوه) مي شود. فسفر باعث افزايش مقاومت ساقه و مقاومت آن در برابر خشکي(مديريت آب) شده و اثر مطلوبي بر کيفيت محصول، زودرس بودن و تشکيل پروتئين آن دارد. فسفر سيستم رشد ريشه را افزايش داده و موجب بهبود کيفي و کمي محصولات مي شود. در صورت کمبود فسفر، مشکلاتي در متابوليسم ايجاد مي شود و سنتزپروتئين، قند و نشاسته کم مي شود.
پتاسيم به طورعمده در طول دوره رشد مورد نياز گياه است، جذب نيتروژن را تسهيل مي کند که البته موليبدن نيز نقش تعيين کننده اي در مصرف نيتروژن دارد. پتاسيم باعث افزايش تحمل به خشکي گياهان مي شود، زيرا ظرفيت جذب و نگهداري آب را افزايش مي دهد. همچنين باعث افزايش وزن گياه، افزايش ذخيره سازي مواد مغذي رزرو شده و تشکيل کربوهيدرات شده و خطر يخ زدگي را کاهش مي دهد. در خاکهايي که مقدار رس بالا دارند، کيفيت محصول علاوه بر نيتروژن به ميزان پتاسيم خاک نيز بستگي دارد. در اين مرحله نياز گياهاني مانند غلات، ذرت، سيب زميني، چغندرقند، آفتابگردان، ميوه و سبزيجات به پتاسيم افزايش مي يابد.