آبیاری: درختان جوان زغال اخته به آبیاری منظم نیاز دارند بنابراین زمانی که سطح خاک نسبتا خشک شد نسبت به آبیاری اقدام کنید. اگر بافت خاک گیاه از نوع متوسط باشد(نه خیلی سبک و شنی و نه خیلی سنگین) در اوایل رشد هفته ای یک مرتبه آبیاری این گیاه کافی است. درختان بالغ را اگرچه لزومی ندارد که آبیاری کنیم اما توجه داشته باشید که اصولا مقاومت زغال اخته نسبت به خشکی خاک متوسط و میانه است و تحمل خشکی کشیدن برای مدت طولانی را ندارد.
بنابراین به طور کل بهتر است که کشت و پرورش این گیاهان در مناطقی انجام شود که ریزش باران و مرطوب شدن خاک بخصوص در طی تابستان و همچنین گرمای تابستان در حد قابل قبولی باشد تا گیاهان بالغ و استقرار یافته خشکی نکشند.
در غیر اینصورت رشد و همچنین گلدهی و میوه دهی این گیاه با کیفیت و کمیت پایینی انجام می شود. به کارگیری از پوشش مالچ (مالچ به موادارگانیک همانند خاک برگ گفته می شود) در اطراف تنه گیاه و بر روی سطح خاک به ضخامت 7-5 سانتیمتر در طی فصل خشک و گرم می تواند تا حدودی به حفظ رطوبت خاک و خنک نگهداشتن آن کمک کند.
نور:زغال اخته را می توان در مکانی با نور کامل آفتاب (حداقل 8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب) و یا نیمه سایه-نیمه آفتاب(حداقل 5-4 ساعت نور مستقیم آفتاب) کاشت. وجود مکانهای سایه مانع از گلدهی و همچنین تشکیل میوه می شود.
دما: زغال اخته در طی زمستان دما را تا حدود 25-درجه سانتیگراد تحمل می کند اما با گرمای تابستان میانه چندانی ندارد بخصوص اگر در منطقه ای زندگی می کنید که به طور کل رطوبت کمی نیز وجود دارد.
روزهای گرم و وزش بادهای خشک و گرم از جمله دلایل ریزش برگ های این گیاه است که می تواند منجر به ظاهر بیمار گونه این گیاه شود به همین دلیل این درختان در مناطقی که تابستانهای گرم و بخصوص خشکی دارند خوب به عمل نمی آیند. حتی اگر در مکانی کاشته شوند که در بعد از ظهر روزهای گرم تابستان از سایه برخوردار باشد باز هم وزش نسیم های گرم تابستانه آنها را آزار می دهد.
خاک: زغال اخته در برابر خاک چندان سختگیر نیست و در خاکهایی با بافت متوسط که البته زهکش خوبی داشته باشند می توانند رشد کنند. البته وجود مواد ارگانیک(همانند خاک برگ یا کود بسیار پوسیده گاوی) به رشد و میوه دهی این گیاه کمک میکند. زمان کاشت این گیاه در مکان جدید در تابستان است و اگر در سایر زمانهای سال بخصوص در طی پاییز اقدام به کاشت این گیاه کنیم،
از رشد خوبی برخوردار نخواهد بود. کوددهی به این گیاه به طور کل لازم نیست بخصوص اگر هر ساله با شروع فصل بهار از پوشش مالچ (پوشش خاک برگ و یا کود بسیار پوسیده گاوی) به ضخامت حدود 7-5 سانتیمتر در اطراف تنه گیاه و بر روی خاک استفاده شود.
توجه کنید که درختان جوان در سالهای اولیه رشد ممکن است گل تولید کنند اما میوه ای ندهند . کافی است صبر کنیم تا درخت بزرگتر و بالغتر شود و نیاز چندانی به مصرف کود نیست. به هر حال اگر به کوددهی اصرار دارید می توانید از فرمول هایی ملایم همانند 10-10-10 استفاده کنید
یکی از روش های تکثیر زغال اخته توسط بذر آن انجام می گردد. این روش بسیار طولانی است بذر باید 2 سال بعد از چیده شدن میوه از درخت، کاشته شود و به مراقت زیادی نیاز دارد.روش خابانیدن نهال برای تکثیر مناسب تر است. بهتر است آنرا در گودالی در معرض آفتاب بکارید.
حشرات مکنده ممکن است به درخت حمله کنند که دراین صورت در بهار و اواخر پائیز با لیندن یا مالاتیون سم پاشی کنید.
برای این محصول فایل در نظر گرفته نشده است.
آبیاری: درختان جوان زغال اخته به آبیاری منظم نیاز دارند بنابراین زمانی که سطح خاک نسبتا خشک شد نسبت به آبیاری اقدام کنید. اگر بافت خاک گیاه از نوع متوسط باشد(نه خیلی سبک و شنی و نه خیلی سنگین) در اوایل رشد هفته ای یک مرتبه آبیاری این گیاه کافی است. درختان بالغ را اگرچه لزومی ندارد که آبیاری کنیم اما توجه داشته باشید که اصولا مقاومت زغال اخته نسبت به خشکی خاک متوسط و میانه است و تحمل خشکی کشیدن برای مدت طولانی را ندارد.
بنابراین به طور کل بهتر است که کشت و پرورش این گیاهان در مناطقی انجام شود که ریزش باران و مرطوب شدن خاک بخصوص در طی تابستان و همچنین گرمای تابستان در حد قابل قبولی باشد تا گیاهان بالغ و استقرار یافته خشکی نکشند.
در غیر اینصورت رشد و همچنین گلدهی و میوه دهی این گیاه با کیفیت و کمیت پایینی انجام می شود. به کارگیری از پوشش مالچ (مالچ به موادارگانیک همانند خاک برگ گفته می شود) در اطراف تنه گیاه و بر روی سطح خاک به ضخامت 7-5 سانتیمتر در طی فصل خشک و گرم می تواند تا حدودی به حفظ رطوبت خاک و خنک نگهداشتن آن کمک کند.
نور:زغال اخته را می توان در مکانی با نور کامل آفتاب (حداقل 8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب) و یا نیمه سایه-نیمه آفتاب(حداقل 5-4 ساعت نور مستقیم آفتاب) کاشت. وجود مکانهای سایه مانع از گلدهی و همچنین تشکیل میوه می شود.
دما: زغال اخته در طی زمستان دما را تا حدود 25-درجه سانتیگراد تحمل می کند اما با گرمای تابستان میانه چندانی ندارد بخصوص اگر در منطقه ای زندگی می کنید که به طور کل رطوبت کمی نیز وجود دارد.
روزهای گرم و وزش بادهای خشک و گرم از جمله دلایل ریزش برگ های این گیاه است که می تواند منجر به ظاهر بیمار گونه این گیاه شود به همین دلیل این درختان در مناطقی که تابستانهای گرم و بخصوص خشکی دارند خوب به عمل نمی آیند. حتی اگر در مکانی کاشته شوند که در بعد از ظهر روزهای گرم تابستان از سایه برخوردار باشد باز هم وزش نسیم های گرم تابستانه آنها را آزار می دهد.
خاک: زغال اخته در برابر خاک چندان سختگیر نیست و در خاکهایی با بافت متوسط که البته زهکش خوبی داشته باشند می توانند رشد کنند. البته وجود مواد ارگانیک(همانند خاک برگ یا کود بسیار پوسیده گاوی) به رشد و میوه دهی این گیاه کمک میکند. زمان کاشت این گیاه در مکان جدید در تابستان است و اگر در سایر زمانهای سال بخصوص در طی پاییز اقدام به کاشت این گیاه کنیم،
از رشد خوبی برخوردار نخواهد بود. کوددهی به این گیاه به طور کل لازم نیست بخصوص اگر هر ساله با شروع فصل بهار از پوشش مالچ (پوشش خاک برگ و یا کود بسیار پوسیده گاوی) به ضخامت حدود 7-5 سانتیمتر در اطراف تنه گیاه و بر روی خاک استفاده شود.
توجه کنید که درختان جوان در سالهای اولیه رشد ممکن است گل تولید کنند اما میوه ای ندهند . کافی است صبر کنیم تا درخت بزرگتر و بالغتر شود و نیاز چندانی به مصرف کود نیست. به هر حال اگر به کوددهی اصرار دارید می توانید از فرمول هایی ملایم همانند 10-10-10 استفاده کنید
یکی از روش های تکثیر زغال اخته توسط بذر آن انجام می گردد. این روش بسیار طولانی است بذر باید 2 سال بعد از چیده شدن میوه از درخت، کاشته شود و به مراقت زیادی نیاز دارد.روش خابانیدن نهال برای تکثیر مناسب تر است. بهتر است آنرا در گودالی در معرض آفتاب بکارید.
حشرات مکنده ممکن است به درخت حمله کنند که دراین صورت در بهار و اواخر پائیز با لیندن یا مالاتیون سم پاشی کنید.