فیجوآ از گروه گیاهان گل دهنده بوده و به خانواده مورد تعلق دارد. بومی ارتفاعات جنوب برزیل، مناطق شرقی پاراگوئه، اوروگوئه، شمال آرژانتین و کلمبیا است. بطور گسترده در باغ ها جهت تولید میوه در زلاندنو، استرالیا و جمهوری آذربایجان کشت می شود. نباید آن را با گواوا اشتباه گرفت.
گلها دو جنسی، در حدود ۴ سانتی متر عرض به صورت تکی یا خوشه ای است. گلبرگ ها شیرین، ترد و خوشمزه با طعم آب نبات که مصرف تازه خوری دارد. گرده افشانی به وسیله حشرات، خصوصاً زنبور عسل صورت می گیرد. البته پرندگان نیز نقش دارند. در صورتی که گرده افشانی با دست انجام گیرد موفقیت صد در صد است.
سیستم ریشه قوی است و تقریبا در هر نوع خاک زنده خواهد ماند، اما خاک های حاصلخیز سنگین با قابلیت حفظ رطوبت برای مدت طولانی ایده آل است. برای مثال خاک رس لوم. در خاکهای متنوعی رشد کرده و بهترین میوه ها از خاک هایی با زهکشی کافی برداشت می شوند. pH مطلوب این گونه گیاهی 5.5 تا 7 است. این درخت به خشکی و شوری مقاوم است.
آفتاب کامل. البته کمی سایه را هم تحمل میکند.
زمستان های سرد و تابستان های معتدل را ترجیح می دهد و عموما با مناطقی كه دمای آن ها بالای ۱۰- درجه سانتیگراد باقی می ماند، سازگار است. سرمای متعادل زمستان برای آن مناسب است و گلدهی در مناطقی كه دوره سرمایی كمتر از ۵۰ ساعت دارند، ضعیف است. گرمای بالای 32 درجه سانتی گراد به کاهش میزان باردهی درخت می انجامد.
برای این محصول فایل در نظر گرفته نشده است.
فیجوآ از گروه گیاهان گل دهنده بوده و به خانواده مورد تعلق دارد. بومی ارتفاعات جنوب برزیل، مناطق شرقی پاراگوئه، اوروگوئه، شمال آرژانتین و کلمبیا است. بطور گسترده در باغ ها جهت تولید میوه در زلاندنو، استرالیا و جمهوری آذربایجان کشت می شود. نباید آن را با گواوا اشتباه گرفت.
گلها دو جنسی، در حدود ۴ سانتی متر عرض به صورت تکی یا خوشه ای است. گلبرگ ها شیرین، ترد و خوشمزه با طعم آب نبات که مصرف تازه خوری دارد. گرده افشانی به وسیله حشرات، خصوصاً زنبور عسل صورت می گیرد. البته پرندگان نیز نقش دارند. در صورتی که گرده افشانی با دست انجام گیرد موفقیت صد در صد است.
سیستم ریشه قوی است و تقریبا در هر نوع خاک زنده خواهد ماند، اما خاک های حاصلخیز سنگین با قابلیت حفظ رطوبت برای مدت طولانی ایده آل است. برای مثال خاک رس لوم. در خاکهای متنوعی رشد کرده و بهترین میوه ها از خاک هایی با زهکشی کافی برداشت می شوند. pH مطلوب این گونه گیاهی 5.5 تا 7 است. این درخت به خشکی و شوری مقاوم است.
آفتاب کامل. البته کمی سایه را هم تحمل میکند.
زمستان های سرد و تابستان های معتدل را ترجیح می دهد و عموما با مناطقی كه دمای آن ها بالای ۱۰- درجه سانتیگراد باقی می ماند، سازگار است. سرمای متعادل زمستان برای آن مناسب است و گلدهی در مناطقی كه دوره سرمایی كمتر از ۵۰ ساعت دارند، ضعیف است. گرمای بالای 32 درجه سانتی گراد به کاهش میزان باردهی درخت می انجامد.